Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Diagnoza i terapia dyzartrii - spec. logopedyczna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 03-DTD-12PDM-E Kod Erasmus / ISCED: 09.3 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Diagnoza i terapia dyzartrii - spec. logopedyczna
Jednostka: Instytut Filologii Polskiej
Grupy: Przedmioty dla specjalizacji logopedycznej dla DU-FilPol
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: język polski
Kierunek studiów:

Filologia polska, specjalność logopedyczna

Poziom przedmiotu:

II stopień

Cele kształcenia:

Cel (cele) modułu kształcenia:

• zapoznanie studentów z istotą zaburzeń dyzartrycznych i anartrycznych;

• zaznajomienie słuchaczy z etiologią i wewnętrznymi podziałami dyzartrii;

• charakterystyka zaburzeń artykulacji występujących w dyzartrii i anartrii i dzieci i osób dorosłych;

• zapoznanie studentów z technikami wykorzystywanymi w terapii logopedycznej dyzartrii i anartrii;

• wskazanie kolejnych etapów terapii w przypadku zaburzeń dyzartrycznych zarówno u dzieci, jak i osób dorosłych.


Rok studiów (jeśli obowiązuje):

IV rok

Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji:

Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych:

• wiedza z zakresu zajęć realizowanych na pierwszym stopniu specjalności logopedycznej.


Metody prowadzenia zajęć umożliwiające osiągnięcie założonych EK:

Wykład i ćwiczenia, indywidualne prezentacje studentów na wybrany temat.

Nakład pracy studenta (punkty ECTS):

Nazwa modułu (przedmiotu): Diagnoza i terapia dyzartrii

Godziny zajęć (wg planu studiów) z nauczycielem 30

Godziny konsultacji 5

Czytanie wskazanej literatury 10

Przygotowanie projektu 10

Przygotowanie do egzaminu 10

SUMA GODZIN 65

SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS DLA MODUŁU (PRZEDMIOTU) 2


Pełny opis:

1. Fizjologiczne podstawy mowy

• czynność mówienia;

• układ oddechowy;

• aparat fonacyjny;

• aparat artykulacyjny;

• elementy prozodyczne;

• rola mózgu i móżdżku w tworzeniu wykonawczej funkcji języka.

2. Dyzartria – czym jest, jak się objawia?

• znaczenie terminu dyzartria;

• zmiany dyzartryczne w obrazie mowy:

 zmiany fonetyczne;

 zmiany prozodyczne (zaburzenia fonacji, zaburzenia intonacji

i akcentu, zaburzenia płynności wypowiedzi);

3. Rodzaje dyzartrii

• podział dyzartrii ze względu na umiejscowienie uszkodzeń;

• podział dyzartrii ze względu na rodzaj występujących objawów.

4. Diagnoza dyzartrii

• narzędzia i metody wykorzystywane w diagnozie zaburzeń dyzartrycznych;

• diagnoza różnicowa dyzartrii:

 dyzartria a afazja,

 dyzartria a apraksja języka,

 dyzartria a anartria,

 dyzartria a jąkanie,

 dyzartria a demencja.

• badanie logopedyczne pacjenta z nabytymi zaburzeniami dyzartrycznymi:

 wstępna obserwacja chorego,

 badanie kliniczne artykulatorów: ocena wstępna siły mięśni artykulatorów, ocena wstępna napięcia mięśni, badanie i ocena sposobu wykonania prób ruchowych;

 badanie kliniczne możliwości oddechowo-fonacyjnych

5. Dyzartria jako następstwo różnych chorób neurologicznych:

• dyzartria w przebiegu choroby neuronu ruchowego (stwardnienie zanikowe boczne – SLA);

• dyzartria w przebiegu choroby Parkinsona;

• dyzartria w przebiegu choroby Huntingtona;

• dyzartria w przebiegu dystonii krtaniowej;

• dyzartria w przebiegu stwardnienia rozsianego – SM;

• dyzartria w przebiegu ataksji rdzeniowo-móżdżkowej;

• dyzartria w przebiegu postępującego porażenia nadjądrowego – PSP;

• dyzartria w przebiegu zmian wieloukładowych.

6. Terapia pacjentów z dyzartrią:

• ćwiczenia oddechowe,

• ćwiczenia fonacyjne,

• ćwiczenia artykulacyjne;

7. Rehabilitacja dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym – MPD:

• MPD jako zespół zaburzeń;

• cechy MPD;

• przyczyny MPD;

• objawy MPD;

• rodzaje MPD – podział etiologiczny oraz funkcjonalny;

• dyzartria w MPD – objawy i rodzaje;

• terapia logopedyczna MPD.

Literatura:

1. Czochańska J., Łosiowski Z., Mózgowe porażenie dziecięce, w: Dziecko niepełnosprawne ruchowo. Cz. 1: Wybrane zagadnienia neurorozwojowe i zespoły neurologiczne, red. Z. Łosiowski, WSiP, Warszawa 1997, s. 11-34.

2. Diagnoza i terapia logopedyczna. Podręcznik akademicki, red. E. Czaplewska, S. Milewski, Sopot 2012.

3. Diagnoza i terapia zaburzeń mowy, red. T. Gałkowski, Z. Tarkowski, T. Zaleski, Lublin 2003.

4. Gatkowska I., Diagnoza dyzartrii u dorosłych w neurologii klinicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012.

5. Jastrzębowska G., Zaburzenia dyzartryczne u dzieci, w: Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, t. 2 Zaburzenia komunikacji językowej u dzieci i osób dorosłych, red. T. Gałkowski, G. Jastrzębowska, Opole 2003, s. 120-143.

6. Jastrzębowska G., A. Kozołub, Dyzartria, anartria, w: Logopedia. Pytania

i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, t. 2: Zaburzenia komunikacji językowej u dzieci i osób dorosłych, red. T. Gałkowski, G. Jastrzębowska, Opole 2003, s. 772-784.

7. Jastrzębowska G., Pelc-Pękała O., Diagnoza i terapia dyzartrii, w: Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, t. 2 Zaburzenia komunikacji językowej u dzieci i osób dorosłych, red. T. Gałkowski, G. Jastrzębowska, Opole 2003, s. 392-403.

8. Jauer-Niworowska O., Kwasiborska J., Dyzartria. Wskazówki do diagnozy różnicowej poszczególnych typów dyzartrii, Gliwice 2009.

9. Jauer-Niworowska O., Dyzartria nabyta. Diagnoza logopedyczna i terapia osób dorosłych, Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, Warszawa 2009.

10. Kaczmarek B., Mózgowe mechanizmy formułowania wypowiedzi słownych, UMCS, Lublin 1986.

11. Kownacka E., Lingwistyczne kryteria różnicowania afazji ruchowej i dyzartrii, w: Afazja. Z lingwistycznych badań empirycznych, red. M. Przybysz-Piwkowa, Wydawnictwo UW, Warszawa 1993.

12. Król M., Mózgowe porażenie dziecięce, wyd. Harmonia, Gdańsk 2010.

13. Lewandowski A., Tarkowski Z., Dyzartria, wybrane problemy etiologii, diagnozy i terapii, Wydawnictwo ZSL, Warszawa1989.

Efekty uczenia się:

Po zakończeniu modułu (przedmiotu) i potwierdzeniu osiągnięcia efektów kształcenia student potrafi:

1) określić istotę oraz przyczyny zaburzeń dyzartrycznych zarówno u dzieci, jak i osób dorosłych

2) różnicować poszczególne typy dyzartrii

3) scharakteryzować zaburzenia artykulacji w przypadku zaburzeń dyzartrycznych

4) wskazać techniki wykorzystywane w terapii osób z dyzartrią i anartrią

5) zaprogramować kolejne etapy terapii dyzartrii u dzieci i osób dorosłych.

Metody i kryteria oceniania:

1. Metody oceniania - przedmiot kończy się testem zaliczeniowym oraz egzaminem ustnym.

2. Kryteria oceniania

• znajomość niezbędnej terminologii dotyczącej istoty dyzartrii, a także wewnętrznych podziałów w obrębie tego rodzaju zaburzeń;

• znajomość metod i technik wykorzystywanych w terapii zaburzeń dyzartrycznych;

• umiejętność sprawnego oceniania typu zaburzeń artykulacji oraz planowania kolejnych etapów terapii;

• obecność na zajęciach;

• aktywność w trakcie zajęć;

• poziom merytoryczny przygotowanego projektu.

Skala ocen:

5,0 – student potrafi wykorzystać wiedzę z zajęć do tworzenia projektu, sprawnie wyszukuje niezbędne materiały

i literaturę, umie dokonać ich selekcji pod kątem problemu poddawanego oglądowi, potrafi zaproponować rozwiązania

i stworzyć własną propozycję terapii;

4,5 – jak wyżej, z nieznacznymi niedociągnięciami, zwłaszcza w zakresie praktycznych umiejętności poprawnego konstruowania programu terapii;

4,0 – możliwy szerszy zakres niedociągnięć: słabsza umiejętność selekcji materiału, niższa zdolność poprawnego tworzenia programu terapii w projekcie na zaliczenie;

3,5 – zadowalająca znajomość głównych metod terapii dyzartrii, zadowalający poziom merytoryczny przygotowanego projektu;

3,0 – zadowalająca znajomość głównych metod terapii dyzartrii, jednak możliwy jest w tym względzie znaczny zakres niedociągnięć, zadowalający poziom merytoryczny przygotowanego projektu;

2,0 – niezadowalająca znajomość metod terapii dyzartrii; student nie potrafi we właściwy sposób wykorzystać wiedzy

z zajęć do tworzenia projektu, a także dokonać jej selekcji pod kątem problemu poddawanego diagnozie, bardzo niska wartość merytoryczna przygotowanego projektu

Praktyki zawodowe:

Tak - 80 godz.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2018-02-22 - 2018-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Warsztat, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Krzysztof Skibski
Prowadzący grup: Jolanta Sławek
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Warsztat - Egzamin

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2019-02-22 - 2019-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Warsztat, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Ewa Kaptur, Małgorzata Rutkiewicz-Hanczewska, Jolanta Sławek
Prowadzący grup: Jolanta Sławek
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Warsztat - Egzamin

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021" (w trakcie)

Okres: 2021-03-01 - 2021-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Warsztat, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: (brak danych)
Prowadzący grup: Jolanta Sławek
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Warsztat - Egzamin
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.