Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Biologiczne podstawy zachowań

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 08-PSZ5-BPZ
Kod Erasmus / ISCED: 14.4 Kod klasyfikacyjny przedmiotu składa się z trzech do pięciu cyfr, przy czym trzy pierwsze oznaczają klasyfikację dziedziny wg. Listy kodów dziedzin obowiązującej w programie Socrates/Erasmus, czwarta (dotąd na ogół 0) – ewentualne uszczegółowienie informacji o dyscyplinie, piąta – stopień zaawansowania przedmiotu ustalony na podstawie roku studiów, dla którego przedmiot jest przeznaczony. / (0313) Psychologia Kod ISCED - Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (International Standard Classification of Education) została opracowana przez UNESCO.
Nazwa przedmiotu: Biologiczne podstawy zachowań
Jednostka: Wydział Nauk Społecznych
Grupy: Przedmioty na II semestrze X-N5-Psych5
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: język polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kierunek studiów:

Psychologia

Poziom przedmiotu:

jednolite magisterskie

Cele kształcenia:

Dostarczenie wiedzy z zakresu budowy i funkcji układu nerwowego

Wykształcenie umiejętności komunikowania się z przedstawicielami nauk medycznych w zakresie wiedzy o układzie nerwowym i jego funkcjach

Rok studiów (jeśli obowiązuje):

I rok

Literatura:

1. Cozolino, L. J. (2004). Neuronauka w psychoterapii. Budowa i przebudowa ludzkiego mózgu (s. 9-25). Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.

2. Cummings, J., Mega, M. (2005). Neuropsychiatria. Wrocław: Urban & Partner.

3. Domańska, Ł., Borkowska, A. R. (red.) (2009). Podstawy neuropsychologii klinicznej (s. 30-33, 41-57, 113-125). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

4. Felten,D., Józefowicz, R., Netter, F. (2007). Atlas Neuroanatomii i Neurofizjologii Nettera. Wrocław: Elsevier Urban & Partners.

5. Fitzgerald M., Gruener G., Mtui E. (2004). Neuroanatomia, Urban I Partner,.

6. Grabowska, A. (2000). Asymetria półkul mózgowych. W: T. Górska, A. Grabowska, J. Zagrodzka, (red.), Mózg a zachowanie (s. 400-429). Warszawa: PWN.

7. Kaczmarek, B. L. J. (1998). Mózg, język, zachowanie(s. 48-65). Lublin: Wydawnictwo UMCS.

8. Kądzielawa, D. (2003). Neuropsychologia kliniczna: charakterystyka dyscypliny (s. 649-662). W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki (t. III, s. 649-650, 655-658). Gdańsk: GWP.

9. Lindsay, K., Bone, I. (2006). Neurologia i Neurochirurgia. Wrocław: Elsevier Urban & Partners,

10. Maćkowiak, K. (2003). Lateralizacja a obraz własnego ciała: podstawy rozwoju w okresie dzieciństwa. W: A. Brzezińska, S. Jabłoński, M. Marchow (red.), Ukryte piętno. Zagrożenia rozwoju w okresie dzieciństwa (s. 109-131). Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora.

11. Matysiak, J. (2000). Psychologia fizjologiczna (s. 95-129). W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki (t. I, s. 97-103). Gdańsk: GWP.

12. Narkiewicz O., Moryś O. (2006): Neuroanatomia czynnościowa i kliniczna, Warszawa: PZWL.

13. Pąchalska, M. (2007). Neuropsychologia kliniczna. Urazy mózgu (t I, s. 29-76, 116-122, 138-141). Warszawa: PWN.

14. Prigatano, G.P. Rehabilitacja neuropsychologiczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe

PWN, 2009.

15. Szczudlik, A., Liberski, P. (2004). Barcikowska, M. (red.) Otępienie. Kraków:

Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego,.

16. Walsh, K., Darby, D. (2008). Neuropsychologia Kliniczna Walsha. Gdańsk: GWP.

17. Wygotski, L. S. (1971). Problem rozwoju i rozpadu wyższych funkcji psychicznych. W: L. S. Wygotski, Wybrane prace psychologiczne (s. 489-507). Warszawa: PWN.

Efekty uczenia się:

Po zakończeniu modułu (przedmiotu) i potwierdzeniu osiągnięcia efektów kształcenia student potrafi:

1) Posługiwać się refleksyjnie wiedzą na temat budowy układu nerwowego i jego organizacji funkcjonalnej, a także podstawowymi pojęciami z zakresu neuronauki

2) Opisywać zaburzenia czynności poznawczych w oparciu o wiedzę o organizacji funkcjonalnej układu nerwowego oraz koncepcje związku struktura funkcja

3) Umie współpracować z innymi osobami pracując nad danymi dotyczącymi budowy i funkcji mózgu

Metody i kryteria oceniania:

Uzyskanie pozytywnej oceny z testu (co najmniej 50% poprawnych odpowiedzi; próg zaliczenia może zostać skorygowany po uwzględnieniu rzeczywistego rozkładu wyników oraz usunięciu z puli pytań tych, które okazały się najtrudniejsze lub najłatwiejsze).

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
ul. Wieniawskiego 1
61-712 Poznań
tel: +48 61 829 4000
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.3.0 (2024-03-22)