Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Andragogika i gerontologia

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 11-AG-11-s Kod Erasmus / ISCED: 05.0 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Andragogika i gerontologia
Jednostka: Wydział Studiów Edukacyjnych
Grupy: E-learning - przedmioty Wydziału Studiów Edukacyjnych
Punkty ECTS i inne: 4.00
Język prowadzenia: język polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kierunek studiów:

Pedagogika specjalna

Poziom przedmiotu:

II stopień

Cele kształcenia:

- przekazanie wiedzy z obszarów współczesnej andragogiki i gerontologii, ich usytuowania pośród innych nauk społecznych, wyzwań i kierunków rozwoju oraz roli edukatora

- rozwijanie wiedzy na temat potencjału oraz ograniczeń rozwojowych ludzi dorosłych w różnych fazach życia, a w szczególności w fazie późnej dorosłości

- przekazanie wiedzy na temat różnych systemów wspomagania seniorów oraz możliwości całożyciowej edukacji ludzi dorosłych

- kształtowanie umiejętności zrozumienia i rozwiązywania problemów osób starszego

- rozwinięcie świadomości postaw prezentowanych wobec osób starszych

- kształtowanie współpracy międzypokoleniowej



Rok studiów (jeśli obowiązuje):

II rok

Moduł zajęć/przedmiotu prowadzony zdalnie (e-learning):

nie

w roku 2019/20 i 2020/21 zajęcia zdalne

Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji:

brak

Informacja o tym, gdzie można zapoznać się z materiałami do zajęć:

w usos i u prowadzącego

Metody prowadzenia zajęć umożliwiające osiągnięcie założonych EK:

- wykład z prezentacją multimedialną wybranych zagadnień

- wykład konwersatoryjny

- dyskusja

- metoda analizy przypadków

- metody aktywizujące (np.: „burza mózgów”, technika analizy SWOT, technika drzewka decyzyjnego, metoda „kuli śniegowej”, konstruowanie „map myśli”)

- praca w grupach – rozwiązywanie problemów osób starszych

- rozmowa z osobą starszą na temat transferów międzypokoleniowych w rodzinie dotyczących wspierania wkraczania w dorosłość adolescentów kiedyś oraz analiza porównawcza sytuacji obecnej


Nakład pracy studenta (punkty ECTS):

Godziny zajęć z nauczycielem -30

Przygotowanie do zajęć 15

Czytanie wskazanej literatury 10

Przygotowanie pracy pisemnej -10

Przygotowanie do egzaminu 10

Suma 75




3

Skrócony opis:

Zajęcia wprowadzają studentów w problematykę dotyczącą rozwoju i obszarów aktywności ludzi dorosłych młodych, dorosłych w fazie średniej i późnej dorosłości. Obszarem łączącym wszystkie pokolenia są uczenie się przez całe życie i dorosłość.

Wykłady i konwersatoria prezentują zróżnicowane zadania rozwojowe, problemy i oblicza starzenia się i starości, ale w sposób szczególny, zwracają uwagę na możliwości całożyciowego uczenia się i rozwoju. Zapoznają studentów z wiedzą z obszaru psychologii rozwoju człowieka dorosłego, ukazują jego potencjał i ograniczenia. W obliczu istniejących przeobrażeń demograficznych, starzenia się społeczeństw, ważne jest zapoznawanie ludzi młodych z problemami ludzi starszych i sposobami ich rozwiązywania.

Pełny opis:

Ważnymi problemami dyskutowanymi podczas zajęć i prezentowanymi podczas wykładów są: dorosłość jako podstawowa kategoria andragogiki, zmieniająca się wraz ze zmianą pokoleń i czynników społeczno-kulturowych,

stałość i zmienność zadań rozwojowych człowieka dorosłego w różnych fazach dorosłości, nowe wyzwania dla edukacji dorosłych – analiza wybranych zjawisk: społeczeństwo informacyjne, społeczeństwo ryzyka, starzenie się społeczeństw, bezrobocie, ubóstwo, zmieniające się miejsca i przestrzenie uczenia dorosłych i metodyka pracy z nimi, dorosłym, starzenie się i starość w perspektywach: biologicznej, społecznej i psychologicznej i konsekwencje tych zmian dla innych pokoleń oraz wyzwania dla edukacji, potrzeby ludzi starszych i możliwości ich zaspokajania – systemy wsparcia osób starszych w Polsce i innych krajach, kompetencje andragoga i gerontologa oraz miejsce andragogiki i gerontologii pośród innych nauk.

Literatura:

Matlakiewicz A., Solarczyk-Szwec H., (2009), Dorośli uczą się inaczej. Andragogiczne podstawy kształcenia ustawicznego, Toruń. (rozdz. 1,2,3,4)

Szatur-Jaworska B, Błędowski P., Dzięgielewska M., (2006), Podstawy gerontologii społecznej, Warszawa. (rozdz. 1 i 2)

Lista uzupełniających lektur:

Knowles M. S., Holton III E. F., Swanson R. A., (2009), Edukacja dorosłych. Podręcznik akademicki, PWN Warszawa

Mikołajczyk K., Jak uczą się dorośli, czyli co powinien wiedzieć trener o specyfice kształcenia uczestników szkolenia, e-mentor 2011/2

Leszczyńska-Rejchert A., (2005), Człowiek starszy i jego wspomaganie – w stronę pedagogiki starości, Olsztyn.

Malewski M., (2010),Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły wyższej Edukacji TWP Wrocław.

Solarczyk-Ambrozik E., (2004), Kształcenie ustawiczne w perspektywie globalnej i lokalnej. Miedzy wymogami rynku a indywidualnymi strategiami edukacyjnymi, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań.

Kromolicka B., Bugajska B., Seredyńska K., (2007), Pomoc i opieka w starości, Szczecin.

Fabiś A. (red.), (2005), Seniorzy w rodzinie, instytucji, społeczeństwie. Wybrane zagadnienia współczesnej gerontologii, Sosnowiec.

Błędowski P, (2002), Lokalna polityka społeczna wobec ludzi starych, Warszawa.

Miasta przyjazne starzeniu: przewodnik

Efekty uczenia się:

Studentka/Student:

zna i rozumie terminologię z obszaru andragogiki i gerontologii i ich powiązania z innymi dyscyplinami

zna wybrane teorie uczenia się dorosłych i starszych, różnice w uczeniu się dorosłych i dzieci

dostrzega aktualne problemy i wyzwania andragogiki i gerontologii, przykładowo: lifelong learning, starzenie się społeczeństw i jego konsekwencje, rolę aktywizacji ludzi starszych itp.

zna prawidłowości rozwoju człowieka dorosłego w każdej fazie dorosłości, w perspektywie: biologicznej, psychologicznej i społecznej oraz ich wpływ na przebieg życia i specyfikę starzenia się i starości

potrafi określać problemy ludzi dorosłych, a zwłaszcza starszych oraz projektować ich rozwiązania

potrafi odróżniać modele pracy edukacyjnej i określać ich zalety i ograniczenia

zna cele i działalność instytucji opieki, pomocy, wsparcia,

potrafi dostrzec postawy prezentowane wobec starości i ludzi starszych

jest gotów podejmować wyzwania zawodowe i osobiste wykorzystując kompetencje andragoga i gerontologa

Metody i kryteria oceniania:

- egzamin pisemny

-praca pisemna na zaliczenie

- różne zadania cząstkowe podczas zajęć

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2018-02-22 - 2018-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Renata Konieczna-Woźniak
Prowadzący grup: Renata Konieczna-Woźniak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Konwersatorium - Zaliczenie z notą
Wykład - Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kod ECTS:

11-AG-11-s

Liczba godzin przedmiotu:

30

Cele kształcenia przedmiotu cyklu:

-przekazanie wiedzy z obszarów współczesnej andragogiki i gerontologii, ich usytuowania pośród innych nauk społecznych, wyzwań i kierunków rozwoju oraz roli edukatora

- rozwijanie wiedzy na temat potencjału oraz ograniczeń rozwojowych ludzi dorosłych w różnych fazach życia, a w szczególności w fazie późnej dorosłości

- przekazanie wiedzy na temat różnych systemów wspomagania seniorów oraz możliwości całożyciowej edukacji ludzi dorosłych


Skrócony opis:

Przedmiot: Andragogika i gerontologia łączy wiedzę dotyczącą problemów okresu dorosłości człowieka i jego ostatniej fazy - starości. Przybliża problematykę dotyczącą ludzi dorosłych i starszych, których populacja szczególnie w Europie, systematycznie rośnie. Tematyka zajęć skupia się wokół potencjału i ograniczeń wynikających z wieku. Studenci zostają zapoznani z systemem wsparcia i opieki ludzi starszych w Polsce. Szczególnie z programem Miasta i gminy przyjazne starzeniu. Poznają również rozwiązania innych krajów w tym zakresie.

Zapoznają się z ofertą edukacyjną dla ludzi dorosłych, z edukacją formalną, nieformalną i pozaformalną

Pełny opis:

Dorosłość jako podstawowa kategoria andragogiki – rozumienie dorosłości, stałość i zmienność jej definiowania w kontekście społeczno-kulturowych zmian

- Zadania rozwojowe człowieka dorosłego w różnych fazach dorosłości

- Nowe wyzwania dla edukacji dorosłych – analiza wybranych zjawisk: społeczeństwo informacyjne, społeczeństwo ryzyka, starzenie się społeczeństw, kult młodości, bezrobocie, ubóstwo, itp.

- Podstawowe założenia współczesnej andragogiki - zasady pracy z uczniem dorosłym

- Modele pracy oświatowej z ludźmi dorosłymi: technologiczny, humanistyczny, krytyczny – porównanie tych rozwiązań

- Elementy dydaktyki dorosłych – projektowanie form pracy z uczniem dorosłym

- Diagnoza ofert oświatowych w środowiskach lokalnych – w kontekście potrzeb ludzi dorosłych

- Starzenie się i starość w perspektywach: biologicznej, społecznej i psychologicznej

- Potrzeby ludzi starszych i możliwości ich zaspokajania – systemy wsparcia osób starszych w Polsce i innych krajach

- Program: Miasta i gminy przyjazne starzeniu

- Konsekwencje starzenia się społeczeństw

- Kompetencje andragoga i gerontologa

Literatura:

Lista podstawowych lektur:

1.Matlakiewicz A., Solarczyk-Szwec H., (2009), Dorośli uczą się inaczej. Andragogiczne podstawy kształcenia ustawicznego, Toruń.

2.Leszczyńska-Rejchert A., (2005), Człowiek starszy i jego wspomaganie – w stronę pedagogiki starości, Olsztyn.

3.Szatur-Jaworska B, Błędowski P., Dzięgielewska M., (2006), Podstawy gerontologii społecznej, Warszawa.

Lista uzupełniających lektur:

1.Knowles M. S., Holton III E. F., Swanson R. A., (2009), Edukacja dorosłych. Podręcznik akademicki, PWN Warszawa.

2.Wujek T., (red.), (1996), Wprowadzenie do andragogiki, Warszawa.

3.Malewski M., (2010),Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły wyższej Edukacji TWP Wrocław.

4.Solarczyk-Ambrozik E., (2004), Kształcenie ustawiczne w perspektywie globalnej i lokalnej. Miedzy wymogami rynku a indywidualnymi strategiami edukacyjnymi, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań.

5. Miasta przyjazne starzeniu: przewodnik

6.Czerniawska O., (1996), Wprowadzenie do andragogiki, Wujek T., (red.), Warszawa.

7.Kromolicka B., Bugajska B., Seredyńska K., (2007), Pomoc i opieka w starości, Szczecin.

8.Fabiś A. (red.), 2005, Seniorzy w rodzinie, instytucji, społeczeństwie. Wybrane zagadnienia współczesnej gerontologii, Sosnowiec.

9.Błędowski P, 2002, Lokalna polityka społeczna wobec ludzi starych, Warszawa.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2019-02-22 - 2019-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Renata Konieczna-Woźniak
Prowadzący grup: Renata Konieczna-Woźniak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Konwersatorium - Zaliczenie z notą
Wykład - Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kod ECTS:

11-AG-11-s

Liczba godzin przedmiotu:

30

Cele kształcenia przedmiotu cyklu:

-przekazanie wiedzy z obszarów współczesnej andragogiki i gerontologii, ich usytuowania pośród innych nauk społecznych, wyzwań i kierunków rozwoju oraz roli edukatora

- rozwijanie wiedzy na temat potencjału oraz ograniczeń rozwojowych ludzi dorosłych w różnych fazach życia, a w szczególności w fazie późnej dorosłości

- przekazanie wiedzy na temat różnych systemów wspomagania seniorów oraz możliwości całożyciowej edukacji ludzi dorosłych


Skrócony opis:

Przedmiot: Andragogika i gerontologia łączy wiedzę dotyczącą problemów okresu dorosłości człowieka i jego ostatniej fazy - starości. Przybliża problematykę dotyczącą ludzi dorosłych i starszych, których populacja szczególnie w Europie, systematycznie rośnie. Tematyka zajęć skupia się wokół potencjału i ograniczeń wynikających z wieku. Studenci zostają zapoznani z systemem wsparcia i opieki ludzi starszych w Polsce. Szczególnie z programem Miasta i gminy przyjazne starzeniu. Poznają również rozwiązania innych krajów w tym zakresie.

Zapoznają się z ofertą edukacyjną dla ludzi dorosłych, z edukacją formalną, nieformalną i pozaformalną

Pełny opis:

Dorosłość jako podstawowa kategoria andragogiki – rozumienie dorosłości, stałość i zmienność jej definiowania w kontekście społeczno-kulturowych zmian

- Zadania rozwojowe człowieka dorosłego w różnych fazach dorosłości

- Nowe wyzwania dla edukacji dorosłych – analiza wybranych zjawisk: społeczeństwo informacyjne, społeczeństwo ryzyka, starzenie się społeczeństw, kult młodości, bezrobocie, ubóstwo, itp.

- Podstawowe założenia współczesnej andragogiki - zasady pracy z uczniem dorosłym

- Modele pracy oświatowej z ludźmi dorosłymi: technologiczny, humanistyczny, krytyczny – porównanie tych rozwiązań

- Elementy dydaktyki dorosłych – projektowanie form pracy z uczniem dorosłym

- Diagnoza ofert oświatowych w środowiskach lokalnych – w kontekście potrzeb ludzi dorosłych

- Starzenie się i starość w perspektywach: biologicznej, społecznej i psychologicznej

- Potrzeby ludzi starszych i możliwości ich zaspokajania – systemy wsparcia osób starszych w Polsce i innych krajach

- Program: Miasta i gminy przyjazne starzeniu

- Konsekwencje starzenia się społeczeństw

- Kompetencje andragoga i gerontologa

Literatura:

Lista podstawowych lektur:

1.Matlakiewicz A., Solarczyk-Szwec H., (2009), Dorośli uczą się inaczej. Andragogiczne podstawy kształcenia ustawicznego, Toruń.

2.Leszczyńska-Rejchert A., (2005), Człowiek starszy i jego wspomaganie – w stronę pedagogiki starości, Olsztyn.

3.Szatur-Jaworska B, Błędowski P., Dzięgielewska M., (2006), Podstawy gerontologii społecznej, Warszawa.

Lista uzupełniających lektur:

1.Knowles M. S., Holton III E. F., Swanson R. A., (2009), Edukacja dorosłych. Podręcznik akademicki, PWN Warszawa.

2.Wujek T., (red.), (1996), Wprowadzenie do andragogiki, Warszawa.

3.Malewski M., (2010),Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły wyższej Edukacji TWP Wrocław.

4.Solarczyk-Ambrozik E., (2004), Kształcenie ustawiczne w perspektywie globalnej i lokalnej. Miedzy wymogami rynku a indywidualnymi strategiami edukacyjnymi, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań.

5. Miasta przyjazne starzeniu: przewodnik

6.Czerniawska O., (1996), Wprowadzenie do andragogiki, Wujek T., (red.), Warszawa.

7.Kromolicka B., Bugajska B., Seredyńska K., (2007), Pomoc i opieka w starości, Szczecin.

8.Fabiś A. (red.), 2005, Seniorzy w rodzinie, instytucji, społeczeństwie. Wybrane zagadnienia współczesnej gerontologii, Sosnowiec.

9.Błędowski P, 2002, Lokalna polityka społeczna wobec ludzi starych, Warszawa.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2020-02-24 - 2020-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Renata Konieczna-Woźniak
Prowadzący grup: Renata Konieczna-Woźniak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Konwersatorium - Zaliczenie z notą
Wykład - Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kod ECTS:

11-AG-11-s

Liczba godzin przedmiotu:

30

Cele kształcenia przedmiotu cyklu:

- przekazanie wiedzy z obszarów współczesnej andragogiki i gerontologii, ich usytuowania pośród innych nauk społecznych, wyzwań i kierunków rozwoju oraz roli edukatora

- rozwijanie wiedzy na temat potencjału oraz ograniczeń rozwojowych ludzi dorosłych w różnych fazach życia, a w szczególności w fazie późnej dorosłości

- przekazanie wiedzy na temat różnych systemów wspomagania seniorów oraz możliwości całożyciowej edukacji ludzi dorosłych

- kształtowanie umiejętności zrozumienia i rozwiązywania problemów osób starszego

- rozwinięcie świadomości postaw prezentowanych wobec osób starszych

- kształtowanie współpracy międzypokoleniowej



Skrócony opis:

Przedmiot: Andragogika i gerontologia łączy wiedzę dotyczącą problemów okresu dorosłości człowieka i jego ostatniej fazy - starości. Przybliża problematykę dotyczącą ludzi dorosłych i starszych, których populacja szczególnie w Europie, systematycznie rośnie. Tematyka zajęć skupia się wokół potencjału i ograniczeń wynikających z wieku. Studenci zostają zapoznani z ideą lifelong learning i możliwościami uczenia się w różnych miejscach i przestrzeniach. Znajdują związek andragogiki z gerontologią - podmiot wokół którego skupione są ich problemy - człowieka dorosłego i jego rozwój. Zapoznają się z ofertą edukacyjną dla ludzi dorosłych, z edukacją formalną, nieformalną i pozaformalną oraz rolą aktywizacji osób starszych za sprawą między innymi edukacji.

Pełny opis:

Ważnymi problemami dyskutowanymi podczas zajęć i prezentowanymi podczas wykładów są: dorosłość jako podstawowa kategoria andragogiki, zmieniająca się wraz ze zmianą pokoleń i czynników społeczno-kulturowych,

stałość i zmienność zadań rozwojowych człowieka dorosłego w różnych fazach dorosłości, nowe wyzwania dla edukacji dorosłych – analiza wybranych zjawisk: społeczeństwo informacyjne, społeczeństwo ryzyka, starzenie się społeczeństw, bezrobocie, ubóstwo, zmieniające się miejsca i przestrzenie uczenia dorosłych i metodyka pracy z nimi, dorosłym, starzenie się i starość w perspektywach: biologicznej, społecznej i psychologicznej i konsekwencje tych zmian dla innych pokoleń oraz wyzwania dla edukacji, potrzeby ludzi starszych i możliwości ich zaspokajania – systemy wsparcia osób starszych w Polsce i innych krajach, kompetencje andragoga i gerontologa oraz miejsce andragogiki i gerontologii pośród innych nauk.

Literatura:

Matlakiewicz A., Solarczyk-Szwec H., (2009), Dorośli uczą się inaczej. Andragogiczne podstawy kształcenia ustawicznego, Toruń. (rozdz. 1,2,3,4)

Szatur-Jaworska B, Błędowski P., Dzięgielewska M., (2006), Podstawy gerontologii społecznej, Warszawa. (rozdz. 1 i 2)

Lista uzupełniających lektur:

Knowles M. S., Holton III E. F., Swanson R. A., (2009), Edukacja dorosłych. Podręcznik akademicki, PWN Warszawa

Mikołajczyk K., Jak uczą się dorośli, czyli co powinien wiedzieć trener o specyfice kształcenia uczestników szkolenia, e-mentor 2011/2

Leszczyńska-Rejchert A., (2005), Człowiek starszy i jego wspomaganie – w stronę pedagogiki starości, Olsztyn.

Malewski M., (2010),Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły wyższej Edukacji TWP Wrocław.

Solarczyk-Ambrozik E., (2004), Kształcenie ustawiczne w perspektywie globalnej i lokalnej. Miedzy wymogami rynku a indywidualnymi strategiami edukacyjnymi, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań.

Kromolicka B., Bugajska B., Seredyńska K., (2007), Pomoc i opieka w starości, Szczecin.

Fabiś A. (red.), (2005), Seniorzy w rodzinie, instytucji, społeczeństwie. Wybrane zagadnienia współczesnej gerontologii, Sosnowiec.

Błędowski P, (2002), Lokalna polityka społeczna wobec ludzi starych, Warszawa.

Miasta przyjazne starzeniu: przewodnik

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021" (w trakcie)

Okres: 2021-03-01 - 2021-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Renata Konieczna-Woźniak
Prowadzący grup: Renata Konieczna-Woźniak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Konwersatorium - Zaliczenie z notą
Wykład - Egzamin
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kod ECTS:

11-AG-11-s

Liczba godzin przedmiotu:

30

Cele kształcenia przedmiotu cyklu:

- przekazanie wiedzy z obszarów współczesnej andragogiki i gerontologii, ich usytuowania pośród innych nauk społecznych, wyzwań i kierunków rozwoju oraz roli edukatora

- rozwijanie wiedzy na temat potencjału oraz ograniczeń rozwojowych ludzi dorosłych w różnych fazach życia, a w szczególności w fazie późnej dorosłości

- przekazanie wiedzy na temat różnych systemów wspomagania seniorów oraz możliwości całożyciowej edukacji ludzi dorosłych

- kształtowanie umiejętności zrozumienia i rozwiązywania problemów osób starszego

- rozwinięcie świadomości postaw prezentowanych wobec osób starszych

- kształtowanie współpracy międzypokoleniowej



Skrócony opis:

Przedmiot: Andragogika i gerontologia łączy wiedzę dotyczącą problemów okresu dorosłości człowieka i jego ostatniej fazy - starości. Przybliża problematykę dotyczącą ludzi dorosłych i starszych, których populacja szczególnie w Europie, systematycznie rośnie. Tematyka zajęć skupia się wokół potencjału i ograniczeń wynikających z wieku. Studenci zostają zapoznani z ideą lifelong learning i możliwościami uczenia się w różnych miejscach i przestrzeniach. Znajdują związek andragogiki z gerontologią - podmiot wokół którego skupione są ich problemy - człowieka dorosłego i jego rozwój. Zapoznają się z ofertą edukacyjną dla ludzi dorosłych, z edukacją formalną, nieformalną i pozaformalną oraz rolą aktywizacji osób starszych za sprawą między innymi edukacji.

Pełny opis:

Ważnymi problemami dyskutowanymi podczas zajęć i prezentowanymi podczas wykładów są: dorosłość jako podstawowa kategoria andragogiki, zmieniająca się wraz ze zmianą pokoleń i czynników społeczno-kulturowych,

stałość i zmienność zadań rozwojowych człowieka dorosłego w różnych fazach dorosłości, nowe wyzwania dla edukacji dorosłych – analiza wybranych zjawisk: społeczeństwo informacyjne, społeczeństwo ryzyka, starzenie się społeczeństw, bezrobocie, ubóstwo, zmieniające się miejsca i przestrzenie uczenia dorosłych i metodyka pracy z nimi, dorosłym, starzenie się i starość w perspektywach: biologicznej, społecznej i psychologicznej i konsekwencje tych zmian dla innych pokoleń oraz wyzwania dla edukacji, potrzeby ludzi starszych i możliwości ich zaspokajania – systemy wsparcia osób starszych w Polsce i innych krajach, kompetencje andragoga i gerontologa oraz miejsce andragogiki i gerontologii pośród innych nauk.

Literatura:

Matlakiewicz A., Solarczyk-Szwec H., (2009), Dorośli uczą się inaczej. Andragogiczne podstawy kształcenia ustawicznego, Toruń. (rozdz. 1,2,3,4)

Szatur-Jaworska B, Błędowski P., Dzięgielewska M., (2006), Podstawy gerontologii społecznej, Warszawa. (rozdz. 1 i 2)

Lista uzupełniających lektur:

Knowles M. S., Holton III E. F., Swanson R. A., (2009), Edukacja dorosłych. Podręcznik akademicki, PWN Warszawa

Mikołajczyk K., Jak uczą się dorośli, czyli co powinien wiedzieć trener o specyfice kształcenia uczestników szkolenia, e-mentor 2011/2

Leszczyńska-Rejchert A., (2005), Człowiek starszy i jego wspomaganie – w stronę pedagogiki starości, Olsztyn.

Malewski M., (2010),Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły wyższej Edukacji TWP Wrocław.

Solarczyk-Ambrozik E., (2004), Kształcenie ustawiczne w perspektywie globalnej i lokalnej. Miedzy wymogami rynku a indywidualnymi strategiami edukacyjnymi, Wydawnictwo Naukowe UAM Poznań.

Kromolicka B., Bugajska B., Seredyńska K., (2007), Pomoc i opieka w starości, Szczecin.

Fabiś A. (red.), (2005), Seniorzy w rodzinie, instytucji, społeczeństwie. Wybrane zagadnienia współczesnej gerontologii, Sosnowiec.

Błędowski P, (2002), Lokalna polityka społeczna wobec ludzi starych, Warszawa.

Miasta przyjazne starzeniu: przewodnik

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.