Wstęp do translatoryki

obowiązkowe

Japonistyka

I stopień

Celem przedmiotu jest przedstawienie problematyki tłumaczenia oraz współczesnych teorii przekładu, w tym omówienie statusu współczesnego języka japońskiego jako języka źródłowego i docelowego tłumaczeń z języka polskiego i na język polski. Studenci zapoznają się także ze złożonością problematyki tłumaczenia, rodzajami tłumaczeń, rolą tłumacza we współczesnym świecie, a także różnymi aspektami pracy tłumacza ustnego i pisemnego.

II rok

Nie

Znajomość języka japońskiego na podstawowym poziomie.

Wykład z prezentacją multimedialną wybranych zagadnień

Wykład problemowy

Dyskusja

Praca w grupach - prezentacja

Godziny zajęć (wg planu studiów) z nauczycielem 30

Praca własna studenta:

Czytanie wskazanej literatury 15

Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. 5

Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia 10

SUMA GODZIN 60

LICZBA PUNKTÓW ECTS DLA ZAJĘĆ/PRZEDMIOTU 2

Przykładowe treści:

Współczesne teorie przekładoznawcze.

Etapy tłumaczenia, błędy w tłumaczeniu.

Programy do tłumaczenia wspomaganego komputerowo.

Specyfika tłumaczenia w parze język polski-język japoński.

Rodzaje tłumaczeń (ustne, pisemne, literackie, techniczne).

Prezentacje przygotowane przez studentów na zadany temat; dyskusja.

Rola tłumacza we współczesnym świecie i jego rola w rozwiązywaniu trudności w czasie tłumaczeń, szczególnie ustnych.

Rola rozmaitych źródeł przydatnych w pracy tłumacza.

Teresa Tomaszkiewicz, Alicja Pisarska. 1996. Współczesne tendencje przekładoznawcze. Wydawnictwo Naukowe UAM.

Halina Dzierżanowska. 1990. Przekład tekstów nieliterackich. Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Jerzy Pieńkos. 2003. Podstawy przekładoznawstwa. Od teorii do praktyki. Kantor Wydawniczy Zakamycze.

Piotr Bukowski, Magda Heydel. 2009. Współczesne teorie przekładu. Wydawnictwo Znak.

Dodatkowa:

Jerzy Pieńkos. 1993. Przekład i tłumacz we współczesnym świecie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Andrzej Voellnagel. 1980. Jak (nie) tłumaczyć tekst(ów) techniczny(ch). Wydawnictwo Naukowo-Techniczne.Ernst-August Gutt. 2004. Dystans kulturowy a przekład. Univesitas.

Zna miejsce translatoryki w ramach nauk językoznawczych i ograniczenia, które z takiego umiejscowienia wynikają.

Zna teorie przekładu pochodzące z różnych tradycji.

zawodowy tłumacza.

Zna techniki tłumaczeniowe i ich zastosowanie.

Zna etapy tłumaczenia i potrafi stosować je w praktyce.

Zna rodzaje błędów w tłumaczeniu i potrafi dokonać redakcji tłumaczenia.

Zna specyfikę tłumaczeń pisemnych literackich i technicznych oraz różnych rodzajów tłumaczeń ustnych.

Zna różne źródła tradycyjne i internetowe przydatne w pracy tłumacza, pomocne w wyszukiwaniu specjalistycznych informacji i potrafi z nich korzystać przygotowując tłumaczenie.

Przygotowuje krótką prezentację multimedialną w parze lub grupie i potrafi dzielić się zadaniami.

Zna zasadę rzetelności i poufności, szanuje własność intelektualną i prawa autorskie, a także rozumie konieczność uczenia się przez całe życie i nieustannego podnoszenia własnych kompetencji.

Egzamin ustny

Prezentacja multimedialna

Udział w dyskusji w czasie zajęć

Kryteria oceniania wg skali stosowanej w UAM:

bardzo dobry (bdb; 5,0):

dobry plus (+db; 4,5):

dobry (db; 4,0):

dostateczny plus (+dst; 3,5):

dostateczny (dst; 3,0):

niedostateczny (ndst; 2,0):