Techniki pracy z mikrofonem i kamerą - spec. dziennikarska

obowiązkowe

filologia polska, filologia słowiańska, obowiązkowy dla specjalności dziennikarskiej

I stopień

- przygotowanie studentów do praktyk i obowiązków zawodowych z zakresu dziennikarstwa, szczególnie radiowego oraz telewizyjnego;

- zapoznanie słuchaczy z organizacją pracy dziennikarskiej i jej realiami, także w zakresie infrastruktury;

- przygotowanie do korzystania z dostępnego sprzętu technicznego i programów montażowych;

- praca indywidualna i zespołowa.

I rok

- udostępniane materiały oraz pliki, np. PDF, mp3 (USOS, pliki przesyłane grupie, na indywidualny adres pocztowy),

- literatura w Bibliotece Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej

- ćwiczenia lektorskie (emisyjne, dykcyjne),

- podanie tekstu (ćwiczenia interpretacyjne),

- ćwiczenia dziennikarskie indywidualne, zespołowe i grupowe,

- próba głosowa, nagraniowa, analiza nagrań,

- prezentacja, dyskusja, warsztat

1 ETCS

Przedmiot Techniki pracy z kamerą i mikrofonem jest przeznaczony dla studentów rozpoczynających na I stopniu studiów polonistycznych specjalność dziennikarską. Zajęcia mają charakter przygotowania do odbycia praktyk w redakcjach oraz podjęcia w przyszłości pracy w zawodzie dziennikarza, do czego konieczna pozostaje znajomość infrastruktury audiowizualnej.

Adamowski J. (red.), O warsztacie dziennikarskim, Warszawa 2002.

Biblia dziennikarstwa, red. A. Skworz, A. Niziołek, Kraków 2010.

Dziennikarstwo i świat mediów, red. Z. Bauer, E. Chudziński, Universitas, Kraków 2008.

Gatunki audycji w radiu sformatowanym, red. G. Stachyra, Lublin 2008.

Jędrzejewski S., Radio w komunikacji społecznej, Warszawa 2000.

Kubaczewska W., Hermanowski M., Radio. Historia i współczesność, Poznań 2008.

Radio a społeczeństwo, red. G. Stachyra, E. Pawlak – Hejno, Lublin 2011.

Recepcja mediów. Recepcja programów telewizyjnych i radiowych przez dzieci w wieku przedszkolnym, red. B. Boniecka, A. Granat, Lublin 2015.

Recepcja mediów. Recepcja programów telewizyjnych i radiowych przez dzieci w wieku szkolnym, red. B. Boniecka, A. Granat, Lublin 2017.

Rokitiańska M., Laskowska H., Zdrowy głos, Bydgoszcz 2003.

Sitkowska K., Słowo w komunikacji telewizyjnej, Łódź 2013.

Toczyska B., Ruch w głosie. Ćwiczenia nie tylko dla dziennikarzy, Gdańsk 2006.

Uszyński J., Telewizyjny pejzaż genologiczny, Telewizja Polska S.A, Warszawa 2004.

Współczesne media. Wolne media?, red. I. Hofman, D. Kępa-Figura, t. 1-3, Lublin 2010.

Student potrafi:

- poprawnie podać tekst dzięki zdobyciu kompetencji lektorskich,

- samodzielnie i zespołowo przygotować tekst serwisu informacyjnego oraz scenariusz audycji,

- rozpoznać zróżnicowane obowiązki dziennikarskie (np. reportera, wydawcy, realizatora, operatora, producenta itp.) i zrealizować wybrane zadania,

- dobrać i zastosować odpowiednie narzędzia pracy, charakterystyczne dla danego typu mediów (prasa, radio, telewizja, sieć), a ponadto student zna organizację pracy redakcji, jej hierarchię oraz infrastrukturę, potrafi scharakteryzować obowiązki zawodowe przypisane konkretnym stanowiskom (newsroom, studio radiowe, telewizyjne).

zaliczenie z notą

- obecność na zajęciach;

- przygotowanie do zajęć;

- aktywny udział w zajęciach;

- zaliczenie projektów - zadań praktycznych wykonywanych indywidualnie i zespołowo (np. serwisu informacyjnego, audycji).

Skala ocen:

5,0 – bardzo dobra wartość merytoryczna zadań (przygotowanie i wykonanie), doskonała orientacja w zagadnieniach medialnych, szczególnie w zakresie przygotowania do wykonywania obowiązków dziennikarskich, dostosowanie wiedzy teoretycznej do realiów zawodowych, bardzo dobre przygotowanie do praktyk;

4,5 – prawie bardzo dobre opracowanie projektów i orientacja w zagadnieniach medialnych, małe niedostatki w dostosowaniu wiedzy teoretycznej do zadań praktycznych, dość dobre przygotowanie do praktyk zawodowych;

4,0 – dobra, wykazująca jednak większe niedociągnięcia w zakresie praktycznego przygotowania do wykonywania obowiązków dziennikarskich, wystarczająca wiedza teoretyczna, dobre przygotowanie do praktyk zawodowych;

3,5 – zadowalająca, ale charakteryzująca się dużym stopniem nieumiejętności praktycznych, mała wiedza teoretyczna, brak dojrzałego odbioru przekazu medialnego, zbyt ogólne zorientowanie we współczesnych mediach i bieżących wydarzeniach; przygotowanie do praktyk zawodowych;

3,0 – zadowalająca wiedza teoretyczna, ale charakteryzująca się bardzo dużym stopniem nieumiejętności praktycznych, wystarczające przygotowanie do praktyk zawodowych;

2,0 – niezadowalająca wiedza teoretyczna, brak umiejętności praktycznych, niewystarczające przygotowanie do praktyk zawodowych