Sztuka książki - spec. wydawnicza

obowiązkowe

filologia polska

I stopień

Cele modułu kształcenia:

- wykształcenie umiejętności porozumiewania się z ekspertami z danej dziedziny oraz umiejętności docenienia różnorodności kulturowej i wielokulturowej,

- opanowanie wiedzy ogólnej z zakresu historii sztuki iluminatorskiej, graficznej oraz typograficznej,

- wykształcenie umiejętności badawczych w zakresie sztuki książki.

III rok

Materiały udostępnione na stronie internetowej Zakładu Nauk Pomocniczych i Edytorstwa: www.poledyt.amu.edu.pl.

Wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej, dyskusja nad wybranymi przykładami publikacji.

1

Wykłady ze Sztuki książki koncentrują się wokół zagadnienia postrzegania książki jako obiektu dostarczającego konkretnych wrażeń estetycznych. Podczas kolejnych spotkań studenci zapoznają się zatem z dziejami zdobnictwa książkowego (zarówno dawnego, jak i współczesnego), uczą się rozpoznawać oraz oceniać elementy składowe książki, odkrywać łączące je relacje oraz ich wpływ na obraz książki jako całości. Poznając najciekawsze i najpiękniejsze spośród dawnych realizacji (rękopiśmiennych i drukowanych) poszukują w nich elementów wartych naśladowania we współczesnej typografii. Uczą się tego, jak istotne jest harmonijne zgranie wszystkich komponentów, które częstokroć osiągnąć można w sposób niezwykle prosty, ale i w taki sam zburzyć. Omawiając najnowsze osiągnięcia sztuki książkowej mają zaś okazję zorientowania się w najświeższych nurtach obowiązujących na rynku wydawniczym, na którym już wkrótce sami poszukiwać będą zatrudnienia.

Treści programowe dla przedmiotu:

- czym jest sztuka książki?; próba zdefiniowania terminu i skonkretyzowania zagadnień pod nim ukrytych,

- w kręgu pięknej książki – rzecz o publikacjach nagrodzonych w konkursie PTWK na „Najpiękniejszą książkę roku”,

- Józef Wilkoń i jego „Don Kichot” – pretekst do dyskusji nad książką artystyczną,

- ilustrowane książki dla dzieci kiedyś; od twórczości Franciszki i Stefana Themersonów do Polskiej Szkoły Ilustracji,

- ilustrowane książki dla dzieci dziś,

- typografia książek naukowych – jak sprawić, by były nie tylko wartościowe, ale również piękne,

- mistrzowie pięknej książki; od Leona Urbańskiego do Andrzeja Tomaszewskiego.

Zalecana literatura:

Biernacka-Licznar Katarzyna, Jamróz-Stolarska Elżbieta, Paprocka Natalia, Lilipucia rewolucja, Warszawa 2018.

Hochuli Jost, Projektowanie książki w Szwajcarii, przeł. J. Kowalski, Kraków 1995.

Lachow Wola Nikołajewicz, Szkice z teorii sztuki książki, Wrocław 1978.

Nowicka Maria, Antyczna książka ilustrowana, Wrocław 1979.

Repucho Ewa, „Nie robię sztuki. Pomagam czytać”. Poglądy Leona Urbańskiego na temat kształtowania szaty typograficznej książki. „Roczniki Biblioteczne” 2009, R. 53, s. 237-247.

Repucho Ewa, Bierkowski Tomasz, Typografia dla humanistów. O złożonych problemach projektowania edycji naukowych, Warszawa 2018.

Repucho Ewa, Typografia kompletna. Kultura książki w twórczości Leona Urbańskiego, Wrocław 2016.

Skierkowska Elżbieta, Współczesna ilustracja książki, Wrocław 1970.

Sztuka książki. Historia, teoria, praktyka, pod red. M. Komzy, Wrocław 2003.

Werner Jerzy, Technika i technologia sztuk graficznych, Kraków 1972.

Widzieć. Wiedzieć. Wybór najważniejszych tekstów o dizajnie, red. P. Dębowski i J. Mrowczyk, Kraków 2015.

Wiercińska Janina, Sztuka i książka, Warszawa 1986.

Po zakończeniu przedmiotu (modułu) i potwierdzeniu osiągnięcia efektów uczenia się student/ka potrafi:

- posługiwać się podstawową terminologią z zakresu typografii oraz sztuki książki,

- rozróżnić i scharakteryzować poszczególne etapy w dziejach książki i jej zdobnictwa,

- prowadzić dialog ze specjalistami z dziedziny typografii, a w szczególności sztuki książki,

- wykorzystać zdobytą wiedzę do samodzielnej oceny walorów estetycznych książki.

Skala ocen:

bardzo dobry (bdb; 5,0): obecność na wszystkich zajęciach i aktywny w nich udział oraz zaliczenie prezentacji na ocenę bardzo dobry lub bardzo dobry minus.

dobry plus (+db; 4,5): obecność na wszystkich zajęciach i aktywny w nich udział oraz zaliczenie prezentacji na ocenę dobry plus.

dobry (db; 4,0): obecność na wszystkich zajęciach i zaliczenie prezentacji na ocenę dobry.

dostateczny plus (+dst; 3,5): jedna nieobecność oraz zaliczenie prezentacji na ocenę dostateczny plus.

dostateczny (dst; 3,0): jedna nieobecność oraz zaliczenie prezentacji na ocenę dostateczny.

niedostateczny (ndst; 2,0): dwie i więcej nieobecności lub nieprzygotowanie prezentacji.

Kryteria oceniania:

- obecność na zajęciach,

- aktywny udział w dyskusji,

- pozytywna ocena prezentacji przygotowanej przez Studenta na ostatnie zajęcia.