Praktyki zawodowe - spec. dziennikarstwo i public relations

obowiązkowe

filologia polska

II stopień

Cele modułu kształcenia:

- poznanie mechanizmów funkcjonowania polskich mediów oraz relacji komunikacyjnych w różnych instytucjach (redakcjach medialnych, agencjach PR, agencjach reklamowych i kreatywnych, działach medialnych, pionach PR itp.),

- doskonalenie już posiadanych umiejętności i pogłębienie wiedzy teoretycznej w zakresie przygotowywania zróżnicowanych przekazów,

- zaznajomienie się z zasadami pracy na różnych stanowiskach (perspektywa warsztatowa),

- kształtowanie umiejętności oceny i analizy przekazów własnych oraz cudzych,

- właściwe określanie celów oraz priorytetów, służących realizacji zadań określonych przez opiekuna,

- wykształcenie umiejętności trafnego rozstrzygania technicznych, merytorycznych, etycznych i interpersonalnych dylematów związanych z wykonywaniem zawodu,

- zdobycie lub rozwinięcie umiejętności związanej z pracą w grupie i komunikacji z otoczeniem.

Biblioteka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej.

Praca indywidualna, praca zespołowa, pogadanka, instruktaż, obserwacja, dyskusja.

4

Treści programowe dla przedmiotu:

- poznanie specyfiki instytucji przyjmującej, jej struktury organizacyjnej, zadań poszczególnych komórek, ich wzajemnych powiązań,

- zapoznanie się z zakresem i strukturą obowiązków na poszczególnych stanowiskach, w obrębie których student będzie praktykował,

- prawne i etyczne aspekty praktyki w danej instytucji,

- diagnoza predyspozycji zawodowych (warsztatowych i pozawarsztatowych),

- podstawowe narzędzia pracy na określonych stanowiskach; nowoczesne technologie i sprzęt,

- warsztat dziennikarski w komunikowaniu publicznym – obróbka materiału (techniczna i merytoryczna) oraz redagowanie przekazu,

- pomysł na przekaz i etapy jego realizacji (gromadzenie informacji, pozyskiwanie rozmówców, research, opracowanie zebranych materiałów, możliwości obudowania przekazów),

- współpraca przy tworzeniu przekazów (materiałów, komunikatów itp.),

- realizacja zadań indywidualnych i zespołowych,

- przygotowanie samodzielnych materiałów zleconych i autorskich,

- obsługa wydarzeń medialnych (od projektu do realizacji),

- współpraca z portalami internetowymi (pozyskiwanie danych oraz przestrzeni promocyjnych).

Zalecana literatura:

Dziennikarstwo i świat mediów, Z. Bauer, E. Chudziński (red.), Kraków 2008.

Biblia dziennikarstwa, A. Skworz, A. Niziołek (red.), Kraków 2010.

Dąbała J., Media i dziennikarstwo. Aksjologia – warsztat – tożsamość, Kraków 2014.

Furman W., Dziennikarstwo i public relations jako dwa typy komunikowania. Wybrane przykłady, Rzeszów 2006.

Gajdka K., Rzecznik prasowy w otoczeniu mediów, Kraków 2012.

Kowalczyk R., Między polityką a dziennikarstwem. Szkice politologiczno-prasoznawcze, Poznań 2004.

Łaszyn A., Media i ty, czyli jak zarządzać kontaktem osobistym z dziennikarzami. Warszawa 2016.

Między odpowiedzialnością a sensacją. Dziennikarstwo i edukacja na przełomie wieków, K. Wolny-Zmorzyński, M. Wrońska, W. Furman (red.), Rzeszów 2006.

Mikułowski Pomorski J., Zmieniający się świat mediów, Kraków 2008.

Mocek S., Dziennikarze po komunizmie. Elita mediów w świetle badań społecznych, Warszawa 2006.

Modele współczesnego dziennikarstwa, K. Wolny-Zmorzyński, P. Urbaniak, K. Bernat (red.), Wrocław 2015.

Oblicza nowych mediów, A. Ogonowska (red.), Kraków 2011.

Ogonowska A., Współczesna edukacja medialna: teoria i rzeczywistość, Kraków 2013.

Pleszczyński J., Etyka dziennikarska i dziennikarstwa, Warszawa 2015.

Poręba M., Dziennikarz i doradca public relations. Aspekty etyczne i prawne zawodu, Warszawa 2012.

Rothenbuhler E. W., Komunikacja rytualna. Od rozmowy codziennej do ceremonii medialnej, Kraków 2003.

Sonczyk W., Media w Polsce, Warszawa 1999.

Studia nad dziennikarstwem, I. Hofman (red.), Lublin 2011.

Taczkowska-Olszewska J., Zawód dziennikarza w Polsce. Między misją a posłannictwem, Bydgoszcz 2012.

Wojcik K., Public relations. Wiarygodny dialog z otoczeniem, Warszawa 2005 (lub inne wyd.).

Załubski Z., Media i medioznawstwo. Studia i szkice. Toruń 2006.

Po zakończeniu przedmiotu (modułu) i potwierdzeniu osiągnięcia efektów uczenia się student/ka potrafi:

- zdobyć, sprawdzić i zastosować w przekazach informacje pochodzące ze zróżnicowanych źródeł,

- przygotować rozmaite zlecone i samodzielnie zaproponowane przekazy (mówione, pisane, multimedialne itp.), pracować nad ich udoskonaleniem, a następnie je ocenić,

- oszacować wartość cudzych przekazów i przeanalizować je,

- analizować samodzielnie relacje z otoczeniem nawiązywane przez zróżnicowane podmioty (prywatne firmy, instytucje publiczne itp.),

- identyfikować cele i priorytety, służące realizacji zadań zleconych oraz rozstrzygać związane z wykonywaniem zawodu dylematy (techniczne, merytoryczne, etyczne, interpersonalne itp.),

- wdrożyć do działania praktycznego wiedzę teoretyczną w zakresie przygotowywania zróżnicowanych przekazów,

- zidentyfikować zasady pracy na różnych stanowiskach z perspektywy warsztatowej (w tym również związane ze sprzętem i technologiami),

- określić swoje zadania w pracy zespołowej i włączać się w nią,

- rozwijać swoje umiejętności komunikacyjne (interpersonalne, społeczne, komunikacja z otoczeniem itp.),

- wskazać swoje słabe i mocne strony.

Skala ocen:

bardzo dobry (bdb; 5,0): bardzo dobra umiejętność pozyskiwania, sprawdzania i wykorzystywania informacji, bardzo dobra umiejętność indywidualnego i zespołowego przygotowywania zleconych i samodzielnie zaproponowanych przekazów, bardzo dobra umiejętność wdrażania wiedzy teoretycznej do działań praktycznych, bardzo wysoka świadomość komunikacyjna i zawodowa (w zakresie rozpoznawania relacji komunikacyjnych i różnych typów komunikowania oraz specyfiki zawodu), bardzo dobra umiejętność identyfikowania zasad działania różnych instytucji i włączania się w mechanizmy ich funkcjonowania.

dobry plus (+db; 4,5): jak wyżej, z nieznacznymi niedociągnięciami w zakresie praktycznym – indywidualnego i zespołowego przygotowywania, analizowania i oceny zróżnicowanych przekazów.

dobry (db; 4,0): dobra umiejętność pozyskiwania, sprawdzania i wykorzystywania informacji, dobra umiejętność indywidualnego i zespołowego przygotowywania zleconych i samodzielnie zaproponowanych przekazów, dobra umiejętność wdrażania wiedzy teoretycznej do działań praktycznych, wysoka świadomość komunikacyjna i zawodowa (w zakresie rozpoznawania relacji komunikacyjnych i różnych typów komunikowania oraz specyfiki zawodu), dobra umiejętność identyfikowania zasad działania różnych instytucji i włączania się w mechanizmy ich funkcjonowania.

dostateczny plus (+dst; 3,5): zadowalająca umiejętność pozyskiwania, sprawdzania i wykorzystywania informacji, zadowalająca umiejętność indywidualnego i zespołowego przygotowywania zleconych i samodzielnie zaproponowanych przekazów, zadowalająca umiejętność wdrażania wiedzy teoretycznej do działań praktycznych, wysoka świadomość komunikacyjna i zawodowa (w zakresie rozpoznawania relacji komunikacyjnych i różnych typów komunikowania oraz specyfiki zawodu), zadowalająca umiejętność identyfikowania zasad działania różnych instytucji i włączania się w mechanizmy ich funkcjonowania.

dostateczny (dst; 3,0): przeciętna umiejętność pozyskiwania, sprawdzania i wykorzystywania informacji, przeciętna umiejętność indywidualnego i zespołowego przygotowywania zleconych i samodzielnie zaproponowanych przekazów, nikła umiejętność wdrażania wiedzy teoretycznej do działań praktycznych, przeciętna świadomość komunikacyjna i zawodowa (w zakresie rozpoznawania relacji komunikacyjnych i różnych typów komunikowania oraz specyfiki zawodu), przeciętna umiejętność identyfikowania zasad działania różnych instytucji i włączania się w mechanizmy ich funkcjonowania.

niedostateczny (ndst; 2,0): brak umiejętności pozyskiwania, sprawdzania i wykorzystywania informacji, nieumiejętność indywidualnego i zespołowego przygotowywania zleconych i samodzielnie zaproponowanych przekazów, zadowalająca umiejętność wdrażania wiedzy teoretycznej do działań praktycznych, niewystarczająca świadomość komunikacyjna i zawodowa (w zakresie rozpoznawania relacji komunikacyjnych i różnych typów komunikowania oraz specyfiki zawodu), niezadowalająca umiejętność identyfikowania zasad działania różnych instytucji i włączania się w mechanizmy ich funkcjonowania.

Kryteria oceniania:

- aktywność w trakcie zajęć (udział w dyskusjach, w pracy zespołowej),

- wartość merytoryczna przekazów przygotowanych samodzielnie,

- sprawność redakcyjna (zwłaszcza w zakresie przygotowywania przekazów zleconych i zadań twórczych).