Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Analizy dramatu

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 03-ADR-21WDL-E Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Analizy dramatu
Jednostka: Instytut Teatru i Sztuki Mediów
Grupy: Przedmioty obowiązkowe dla II roku DL-WOT
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: język polski
Kierunek studiów:

Wiedza o teatrze

Poziom przedmiotu:

I stopień

Cele kształcenia:

- zapoznanie studentów ze sposobami analizy dzieła dramatycznego (filologiczną, reżyserską, ale także krytyczną/recenzencką i ekspercką/ewaluacyjną),

- kształcenie umiejętności posługiwania się różnymi strategiami analitycznymi,

- poszerzenie wiedzy na temat dramatu;

- doskonalenie umiejętności porozumiewania się z ekspertami z dziedziny współczesnej krytyki artystycznej.



Moduł zajęć/przedmiotu prowadzony zdalnie (e-learning):

Konwersatorium, e-learningu nie przewiduje się.

Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji:

Brak.

Informacja o tym, gdzie można zapoznać się z materiałami do zajęć:

Materiały do zajęć znajdują się w bibliotekach oraz u prowadzącego.

Metody prowadzenia zajęć umożliwiające osiągnięcie założonych EK:

Konwersatorium, dyskusja grupowa, ćwiczenia, wykład.

Nakład pracy studenta (punkty ECTS):

2

Skrócony opis:

Przedmiot Analizy dramatu ma wyposażyć studentów w narzędzia umiejętności analizy i interpretacji różnych tekstów dramatycznych - od klasycznych, pisanych wierszem, po współczesne teksty dla teatru.

Pełny opis:

Przedmiot Analizy dramatu służy przede wszystkim zdobywaniu narzędzi z zakresu analizy i interpretacji utworu dramatycznego. Wprowadzane zostaną wybrane elementy zagadnień z poetyki (wersyfikacji, stylistyki, genologii), omówione zostaną także klasyczne teorie dotyczące budowy i struktury dzieła dramatycznego (od Arystotelesa, przez Stefanię Skwarczyńską, po współczesne diagnozy). Za każdym razem istotna będzie praca na konkretnym dramacie, który będzie korespondował z poruszanymi zagadnieniami.

Na zajęciach rozważane będą istotne elementy składowe dzieła dramatycznego takie jak: milczenie, monolog, dialog, postać, akcja, przestrzeń, czas.

Wśród analizowanych dramatów będzie można znaleźć dzieła takich twórców jak: Stanisław Wyspiański, Juliusz Słowacki, Henrik Ibsen, William Shakespeare, Marius von Mayenburg, Aleksander hr. Fredro.

Przedmiot będzie kończył się egzaminem ustnym, w trakcie którego odpowiadający - pojedynczo lub w parach - będą musieli zanalizować wylosowany fragment tekstu dramatycznego.

Literatura:

Do każdego tematu przyporządkowany jest jeden tekst literacki i jeden tekst o charakterze naukowym. Dodatkowo, nieobowiązkowo, dla chętnych, podane są teksty kontekstowe, które naświetlają inne aspekty tekstu lub pogłębiają wiedzę o danym dramatopisarzu lub problemach, które porusza w swojej twórczości.

Temat 1. Analiza wiersza

Taco Hemingway, Trójkąt warszawski, 2014.

Temat 2. Analiza stylistyczna

Juliusz Słowacki, Ksiądz Marek, oprac. M. Piwińska, wyd. III zmienione, Wrocław 1991.

Juliusz Kleiner, Słowacki, Wrocław 1972 [fragmenty] oraz Marta Piwińska, Wstęp, [w:] Juliusz Słowacki, Ksiądz Marek, oprac. M. Piwińska, wyd. III zmienione, Wrocław 1991. [fragmenty].

Kontekst: Monika Rudaś-Grodzka, Judyta, [w:] …czterdzieści i cztery. Figury literackie. Nowy kanon, red. Zespół, Warszawa 2015.

Temat 3. Poetyka i kategoria tragedii

Stanisław Wyspiański, Sędziowie, [w:] Tegoż, Dramaty, t. 2, wstęp Jan Zygmunt Jakubowski, Kraków 1970.

Arystoteles, Poetyka, przeł. i oprac. Henryk Podbielski, Wrocław 1983 [fragmenty].

Kontekst: Konstanty Puzyna, Archangieły, a wszystkie z pałaszami, [w:] Tegoż, Czasem coś żywego. Teksty najważniejsze, wyb. Tadeusz Nyczek, Małgorzata Szpakowska, Warszawa 2015.

Temat 3. Sytuacja dramatyczna

Iwan Wyrypajew, Taniec Delhi, przeł. Karolina Gruszka, 2010.

Irena Sławińska, Główne problemy struktury dramatu, [w:] Problemy teorii dramatu i teatru, wyb. i oprac. Janusz Degler, Wrocław 1988.

Kontekstowo: Dagmara Łuba, Anna Matras, Iwan Wyrypajew. Showman jako nowy model artysty teatru, [w:] Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne, red. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, Kraków 2013.

Temat 4. Teatralna teoria dramatu

Stefania Skwarczyńska, Niektóre praktyczne konsekwencje teatralnej teorii dramatu, [w:] Problemy teorii dramatu i teatru, wyb. i oprac. Janusz Degler, Wrocław 1988.

Stanisław Wyspiański, Noc listopadowa, [w:] Tegoż, Warszawianka, Lelewel, Noc listopadowa, oprac. Jan Nowakowski, Wrocław 2003.

Kontekst: Ewa Miodońska-Brookes, Wyspiański o istocie dramatu, [w:] Tejże, Studia o kompozycji dramatów Stanisława Wyspiańskiego, Wrocław 1972.

Temat 5. Milczenie w dramacie

Bertolt Brecht, Matka Courage i jej dzieci. Kronika z wojny trzydziestoletniej, przeł. Stanisław Jerzy Lec, Warszawa 1973.

Ewa Wąchocka, Milczenie w dramacie – dramat milczenia, [w:] Tejże, Milczenie w dwudziestowiecznym dramacie, Kraków 2005.

Kontekst: Izolda Kiec, Mikrohistorie Bertolta Brechta (Casus: „Matka Courage i jej dzieci”), [w:] Na schodach Klio. Jedenaście ćwiczeń z myśli o dramacie historycznym, red. Dobrochna Ratajczakowa, Izolda Kiec, Poznań 1999.

Temat 6. Monologi i narracje

Heiner Müller, Szosa wołokołamska, przeł. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, [w:] Tegoż, Cement. Szosa wołokołamska, przeł. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Kraków 2009.

Mateusz Borowski, Historia, czyli przyszłość, [w:] Heiner Müller, Cement. Szosa wołokołamska, przeł. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Kraków 2009.

Kontekst: Ewa Walerich-Szymani, Historiozoficzne podstawy dramaturgii Heinera Müllera, [w:] Tejże, Godzina aktora. Poszukiwanie utopii w dramaturgii Heinera Müllera, Kraków 2004

Temat 7. Dialog i ton

Aleksander Fredro, Mąż i żona, [w:] Tegoż, Komedie. Wybór, Warszawa 1978.

Tadeusz Żeleński (Boy), Kamienna osoba oraz Nie fałszujcie nam Fredry!, [w:] Obrachunki fredrowskie, oprac. i posł. Henryk Markiewicz, Warszawa 1989.

Kontekst: Dobrochna Ratajczakowa, Rozczarowanie jako kategoria egzystencjalna i filozoficzna oraz jej konsekwencje artystyczne w komediach Aleksandra Fredry, [w:] Nikt mnie nie zna, czyli Fredro niekanoniczny, red. Agata Adamiecka-Sitek, Warszawa 2015.

Temat 8. Postać i ciało

William Shakespeare, Koriolan, przeł. Stanisław Barańczak, Kraków 2003.

Małgorzata Sugiera, Świadectwo ran, [w:] Tejże, Upiory i inne powroty. Pamięć – historia – dramat, Kraków 2006.

Kontekst: Wystan Hugh Auden, Koriolan, [w:] Tegoż, Wykłady o Shakespearze, przeł., wstęp i posł. Piotr Nowak, Warszawa 2015.

Temat 9. Dramat i ideologia

Marius von Mayenburg, Męczennicy, przeł. Elżbieta Ogrodowska-Jesionek, „Dialog”, nr 1/2014.

Anna Róża Burzyńska, Życie w kropli brudnej wody, „Dialog” nr 1/2014.

Kontekst: Peter Sloterdijk, Gniew i czas. Esej polityczno-psychologiczny, przeł. Arkadiusz Żychliński, Warszawa 2011. [fragmenty: Król gniewu, Przerwanie zemsty, Naczynia gniewu, depozyty piekielne: o metafizyce składowania finalnego oraz Teatr świata gróźb).

Temat 10. Przestrzeń w dramacie

Henrik Ibsen, Rosmersholm, [w:] Tegoż, Dramaty wybrane, t. 1., przeł Anna Marciniakówna, Warszawa 2014.

Jan Błoński, Dramat i przestrzeń, [w:] Problemy teorii dramatu i teatru, wyb. i oprac. Janusz Degler, Wrocław 1988.

Kontekst: Tori Moi, Ibsen i ideologia modernizmu, przeł. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, [w:] Ibsen. Odejścia i powroty, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Kraków 2009.

Temat 12. Gatunki i konwencje

Antoni Czechow, Wujaszek Wania. Sceny z życia ziemian w czterech aktach, przeł. Jarosław Iwaszkiewicz, Izabelin 1994.

Ewa Partyga, Ibsena i Czechowa gry genologiczne, [w:] Oblicza realizmu, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Kraków 2007.

Kontekst: Jerzy Koenig, Kto to był Anton Czechow?, [w:] Wielki Teatr Świata. Część pierwsza. Wykłady otwarte na scenie przy Wierzbowej, red. Małgorzata Dziewulska, Aneta Pawlak, Warszawa 2003.

Temat 13. Dramat i czas

Sławomir Mrożek, Miłość na Krymie, [w:] Trans/formacja. Dramat polski po 1989 roku. Antologia, wyb. i wstęp Jacek Kopciński, Warszawa 2012.

Temat 14. Dramat dla lalek

Maria Wojtyszko, Piekło-niebo, http://www.gnd.art.pl/wp-content/uploads/2017/04/PIEK%C5%81O-NIEBO_Maria-Wojtyszko.pdf , 2017.

Halina Waszkiel, Lalkarz-performer, [w:] Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne, red. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, Kraków 2013.

Efekty uczenia się:

Student po zajęciach będzie potrafił:

AD_01 posługiwać się zróżnicowanymi (pod względem metodologicznym) narzędziami analitycznymi,

AD_02 dokonać profesjonalnej analizy dowolnego dzieła dramatycznego (z nastawieniem na użytkowy charakter takiej czynności),

AD_03 uzasadnić własne opinie, poglądy oraz oceny,

AD_04 scharakteryzować zmiany zachodzące we współczesnej dramaturgii i powiązać je z ogólniejszymi przemianami społecznymi i kulturowymi,

AD_05 podjąć dialog z przedstawicielami innych orientacji artystycznych i badawczych,

AD_06 rozwijać własne kompetencje kulturowe związane z badaniem dramatu.

Metody i kryteria oceniania:

Aktywność na zajęciach, obecność, zaliczenie ustne.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.