Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Wiedza o historycznym rozwoju polszczyzny na tle innych języków słowiańskich

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 03-WHR-11PDMJ
Kod Erasmus / ISCED: 09.3 Kod klasyfikacyjny przedmiotu składa się z trzech do pięciu cyfr, przy czym trzy pierwsze oznaczają klasyfikację dziedziny wg. Listy kodów dziedzin obowiązującej w programie Socrates/Erasmus, czwarta (dotąd na ogół 0) – ewentualne uszczegółowienie informacji o dyscyplinie, piąta – stopień zaawansowania przedmiotu ustalony na podstawie roku studiów, dla którego przedmiot jest przeznaczony. / (0232) Literatura i językoznawstwo (lingwistyka) Kod ISCED - Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (International Standard Classification of Education) została opracowana przez UNESCO.
Nazwa przedmiotu: Wiedza o historycznym rozwoju polszczyzny na tle innych języków słowiańskich
Jednostka: Instytut Filologii Polskiej
Grupy: Przedmioty obowiązkowe dla 1 roku X-S2-KLASPOL
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: język polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Kierunek studiów:

filologia polska

Poziom przedmiotu:

II stopień

Cele kształcenia:

- szczegółowe zaznajomienie studentów z modelem opisu języka polskiego na poziomie fonetycznym, fleksyjnym i składniowym w ujęciu diachronicznym

- szczegółowe ukazanie cech różnicujących i utożsamiających języka polskiego na tle innych języków słowiańskich z perspektywy genetycznej

- ukazanie współczesnego języka polskiego jako efektu przemian, jakie zachodziły w jego strukturze we wcześniejszych okresach jego istnienia

- wykształcenie umiejętności lingwistycznej interpretacji tekstów dawnych: polskich (z perspektywy diachronicznej) i staro-cerkiewno-słowiańskich

- kształtowanie świadomości językowej wspomagającej komunikację międzykulturową i międzyludzką

- uporządkowanie wiedzy o języku polskim w ujęciu porównawczym

Rok studiów (jeśli obowiązuje):

I rok

Skrócony opis:

Tematem zajęć jest wewnętrzny i zewnętrzny opis diachroniczny języka polskiego z odwołaniami do innych języków słowiańskich, zwłaszcza do języka staro-cerkiewno-słowiańskiego.

Pełny opis:

Przedmiot obejmuje następujące treści kształcenia:

- ogólne warunki i przebieg postawania literackich odmian języków słowiańskich;

- pisma słowian - historia, stan współczesny: podobieństwa i różnice;

- przeobrażenia polskiego systemu językowego z odniesieniem do zmian w innych językach słowiańskich: fonetyka / fonologia;

- przeobrażenia polskiego systemu językowego z odniesieniem do zmian w innych językach słowiańskich: feksja imienna i werbalna;

- przeobrażenia polskiego systemu językowego z odniesieniem do zmian w innych językach słowiańskich: składnia;

- samodzielna filologiczna analiza tekstu polskiego (prowadzona z perspektywy diachronicznej) i staro-cerkiewno-słowiańskiego;

- przygotowanie samodzielnej i / lub zespołowej prezentacji ukazującej przeobrażenia polszczyzny dawnej w perspektywie porównawczej (słowiańskiej).

Literatura:

L. Moszyński, Wstęp do filologii słowiańskiej, Warszawa 2006.

H. Dalewska-Greń, Języki słowiańskie, Warszawa 1997.

E. M. Siatkowska, Szkice z dziejów literackich języków słowiańskich, Warszawa 2004.

Z. Stieber, Zarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich, Warszawa 2005.

Z. Stieber, Świat językowy słowian, Warszawa 1974.

Cz. Bartula, Podstawowe wiadomości z gramatyki staro-cerkiewno-słowiańskiej na tle porównawczym, Warszawa 1981.

F. Sławski, Języki słowiańskie, w: Języki indoeuropejskie, red. L. Bednarczuk, Warszawa 1988.

Efekty uczenia się:

Po zakończeniu modułu (przedmiotu) i potwierdzeniu osiągnięcia efektów kształcenia student potrafi:

- zreferować poglądy na temat historycznego rozwoju języka polskiego z odniesieniem do innych żywych języków słowiańskich, do języka prasłowiańskiego rozumianego jako hipoteza naukowa oraz do języka staro-cerkiewno-słowiańskiego jako najdawniejszego słowiańskiego języka literackiego, dziś martwego, a także wskazać implikacje tych zmian we współczesnej polszczyźnie;

- wyjaśnić rolę wiedzy o historycznym rozwoju języków słowiańskich w całokształcie wiedzy o języku, kulturze i komunikacji międzyludzkiej;

- czytać ze zrozumieniem i samodzielnie komentować prace teoretyczne z zakresu językoznawstwa (zwłaszcza diachronicznego) oraz prawidłowo posługiwać się podstawowymi pojęciami i terminami z zakresu językoznawstwa diachronicznego;

- dokonać lingwistycznej analizy polskiego tekstu dawnego i tekstu staro-cerkiewno-słowiańskiego;

- przygotować i przedstawić prezentację o tematyce związanej z przeobrażeniami polszczyzny w perspektywie temporalnej z perpsektywy porównawczej (słowiańskiej);

- czynnie uczestniczyć w zespołowym rozwiązywaniu problemów z zakresu lingwistycznej interpretacji polskich i staro-cerkiewno-słowiańskich tekstów dawnych.

Metody i kryteria oceniania:

Semestr kończy się zaliczeniem pisemnym.

Przy zaliczanianiu uwzględniona zostanie wartość merytoryczna pracy pisemnej.

Praktyki zawodowe:

nie dotyczy

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
ul. Wieniawskiego 1
61-712 Poznań
tel: +48 61 829 4000
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.3.0 (2024-03-22)